Κερδισμένη η Γερμανία( και) απο την πτώση του ευρώ..

11:04

January

2012

Rating 0/5 [0 Votes]

E-mail

Σχετικά Αρθρα

Ας μην περιμένουμε να μας το δηλώσει ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου που θα ακολουθήσει τη συνάντηση του διοικητικού συμβουλίου της τράπεζας την Πέμπτη, αλλά η αλήθεια είναι ότι η πτώση του ευρώ θα ωφελήσει πολύ την Ευρωζώνη.

Κι αν συνεχιστεί, θα δώσει ακόμη μεγαλύτερη χαρά στις επιχειρήσεις όλων των κρατών μελών της.Η ισοτιμία αποτελεί σημαντικό δείκτη εμπιστοσύνης για οικονομικά συστήματα, κυβερνήσεις, πολιτικούς και κεντρικούς τραπεζίτες. Η πτώση του ευρώ, που άρχισε να επιταχύνεται προς τα τέλη του 2011 και συνεχίστηκε το 2012, αποτελεί ψήφο δυσπιστίας των χρηματοπιστωτικών αγορών στις ικανότητες των ηγετών της Ευρωζώνης να διαχειριστούν την κλιμακούμενη κρίση χρέους.

Παρ’ όλα αυτά, κι ενώ αναμένεται ότι η ΕΚΤ θα αφήσει αμετάβλητο την Πέμπτη το βασικό επιτόκιό της στο 1% και δεν θα λάβει νέα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης, η κάμψη του ευρώ μπορεί να καταστήσει πιο ήπια ό,τι θα μπορούσε διαφορετικά να αποδειχτεί μια παρατεταμένη και με βάθος ύφεση στην Ευρωζώνη. Ιδίως στον ευρωπαϊκό Νότο, όπου τα μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας συνθλίβουν την εγχώρια ζήτηση, η στήριξη των εξαγωγών μέσω της κάμψης του ενιαίου νομίσματος μοιάζει να ήρθε στην κατάλληλη στιγμή.

Η σημερινή πτώση του ευρώ δεν είναι μεγάλη αν την δούμε σε μια ιστορική προοπτική. Ακόμη και μετά την πρόσφατη κάμψη του που το έφερε σε χαμηλά 16 μηνών έναντι του δολαρίου, το ευρώ παραμένει σημαντικά υψηλότερα έναντι του αμερικανικού νομίσματος από τα επίπεδα που ήταν πριν το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης στα μέσα του 2007. Η σημερινή αδυναμία του ευρώ δεν συγκρίνεται με τίποτα με τα πρώτα χρόνια μετά την εισαγωγή του, όπου πολύ σύντομα είχε βρεθεί να διαπραγματεύεται κάτω του 1 προς 1 με το δολάριο. Παρ’ όλα αυτά, η ώθηση των αναπτυξιακών προοπτικών της Ευρωζώνης από την παρούσα κάμψη του ευρώ θα μπορούσε να αποδειχτεί αξιοσημείωτη.

Από την κορύφωσή του το Μάιο, το ευρώ έχει χάσει έναντι του δολαρίου περίπου 14%. Αν το δούμε ωστόσο με βάση ένα καλάθι εμπορικά σταθμισμένων νομισμάτων, η πτώση του είναι αρκετά μικρότερη, περίπου στο 8%. Αλλά κι αυτό το πενιχρό 8% αρκεί για να κάνει τη διαφορά. Ένας χονδροειδής κανόνας είναι ότι μια πτώση της εμπορικά σταθμισμένης αξίας του ευρώ κατά 10% μπορεί να στηρίξει την ανάπτυξη της Ευρωζώνης κατά τι λιγότερο από 1 ποσοστιαία μονάδα, με τα αποτελέσματα να αρχίζουν να γίνονται εμφανή μετά από 6 μήνες. Για κάποιες χώρες της Ευρωζώνης, αυτό μπορεί να αντισταθμίσει τις αρνητικές επιπτώσεις των περικοπών δημοσίων δαπανών και της αύξησης της φορολογίας.

Η βοήθεια όμως μάλλον δεν θα πάει εκεί που χρειάζεται περισσότερο. Τα δημοσιονομικά προβλήματα και το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας είναι τόσο μεγάλα που η εξασθένηση του ευρώ δεν μπορεί να τη βοηθήσει. Αντίθετα, ο βασικός επωφελούμενος θα είναι ξανά η Γερμανία που εξάγει περίπου το 50% του ΑΕΠ της.

Το αποτέλεσμα θα είναι η μεγέθυνση της δυσφορίας και της οργής σε άλλα κράτη της Ευρωζώνης. Ενώ το Βερολίνο δέχεται με τα χίλια ζόρια να βοηθήσει τα αδύναμα κράτη της νομισματικής ένωσης, η γερμανική οικονομία επωφελείται για μια ακόμη φορά από αυτή την κρίση. Οι γερμανικές εταιρείες και οι Γερμανοί καταναλωτές επωφελούνται επίσης από τα άκρως χαμηλά επιτόκια.

Αλλά οι επιπτώσεις του πτωτικού ευρώ θα είναι σημαντικές και για την Ιταλία, όπου μια ενδεχόμενη επιτυχία της κυβέρνησης Μόντι να βγάλει τη χώρα από την κρίση θα μπορούσε να αποδειχτεί κρίσιμη για το μέλλον του ευρώ. Οι ιταλικές εξαγωγές αντιπροσωπεύουν πολύ χαμηλότερο ποσοστό του ΑΕΠ από τις γερμανικές, κάτω του 30%, ωστόσο η εκτίμηση είναι πως οι ιταλικές εξαγωγές είναι πιο ευαίσθητες στην αλλαγή της ισοτιμίας, καθώς αντανακλούν τα μειονεκτήματα του ιταλικού κόστους και του τύπου των προϊόντων που η Ιταλία εξάγει.

Το μέγεθος της συνολικής τόνωσης της ευρωπαϊκής οικονομίας από την πτώση του ευρώ θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις ενέργειες της ΕΚΤ αλλά και από τις πεποιθήσεις των αγορών σχετικά με τη διάθεση της ΕΚΤ να λάβει έκτακτα μέτρα προκειμένου να στηρίξει την ανάπτυξη της Ευρωζώνης. Η πτώση του ευρώ οφείλεται στις προσδοκίες των χρηματοπιστωτικών αγορών ότι ο Μάριο Ντράγκι θα μειώσει τα επιτόκια περισσότερο απ’ ό,τι ο προκάτοχός του Ζαν Κλοντ Τρισέ, ο οποίος δεν επέτρεψε ποτέ το βασικό επιτόκιο του ευρώ να πέσει κάτω του 1%. Σήμερα ορισμένοι οικονομολόγοι πιστεύουν ότι ο νέος πρόεδρος της ΕΚΤ θα υποχρεωθεί να πάει πολύ χαμηλότερα - αλλά και να υιοθετήσει μια πολιτική στα πρότυπα της αμερικανικής ή βρετανικής <<πιστωτικής χαλάρωσης>> για να αποτρέψει την βύθιση της Ευρωζώνης σε ένα πιθανό αποπληθωριστικό σπιράλ.

Αλλά η πτώση του ευρώ θα μπορούσε κάλλιστα να ανακοπεί και να αντιστραφεί, αν η οικονομική επιβράδυνση της Ευρωζώνης αποδειχτεί λιγότερο σοβαρή από ό,τι προβλέπεται σήμερα ή αν η ΕΚΤ αποφασίσει να μη λάβει περαιτέρω μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης, ιδίως σε σύγκριση με τη αμερικάνικη FED.

Επί του παρόντος πάντως, η ενίσχυση των αναπτυξιακών προοπτικών της Ευρωζώνης από το αδύναμο ευρώ δεν θα μετασχηματίσει τις τύχες των κρατών της νομισματικής ένωσης. Αλλά και το λίγο βοηθά.

πηγή sofokleous10.gr